ستون فقرات

مقدمه

نقش ستون فقرات ، حمايت از کل بدن ، توانايي در خم شدن و چرخيدن در تمام مسيرها ، ونيز حمايت از ساختمانهای حياتي بدن مثل اعصاب و نخاع مي باشد که در داخل آن قرار دارند . هيچ ساختمان مهندسي ای وجود ندارد که ويژگيها و ريزه کاريهايي که در ستون فقرات موجود است را داشته باشد.

ستون فقرات

ستون فقرات انسان از مهره هايي استخواني که بر روي هم قرار گرفته اند تشکيل شده است . ستون فقرات شامل هفت مهره گردني در گردن ، دوازده مهره سينه اي يا پشتي در قسمت بالا و پشت و پنج مهره کمری در قسمت کمر مي باشد . مهره پنجم کمري که به L5 معروف مي باشد بر روي استخوان خاجي (ساکوم) قرار دارد که آن هم به استخوان دنبالچه چسبيده است . استخوان خاجي از چند مهره که به يکديگر جوش خورده اند تشکيل شده است . استخوان خاجي از قسمت لبه هايش به استخوان لگن متصل است .

ديسکهاي بين مهره اي

به علت اينکه بين مهره ها يک بالشتک قابل ارتجاع يا همان ديسک قرار دارد ، ستون فقرات توانايي خم شدن و چرخيدن را دارا مي باشد . هر ديسک دارای ساختمان پهن و صافي مي باشد که در وسط آن ماده ژله مانند به نام نوکلئوس وجود دارد که در اطراف آن نيز ماده سفت و سختي به نام آنولوس قرار دارد .

سطوح مفصلي مهره ها

مهره ها توسط مفصلهاي کوچکي به يکديگر متصل مي شوند . اين مفصلها بر اثر فشار يا ساييدگي آسيب مي بينند و ممکن است بر روي آن قسمتهاي صدمه ديده استخوان مهره دچار تورم شده و باعث شود که بر روي اعصاب اطرافش فشار وارد آيد .

شبکه اعصاب

سيستم عصبي را مي توان به نحوي به شبکه تلفن ها تشبيه نمود زيرا از طريق آنها ، پيغام عصبي از مغز به سراسر بدن متصل شده و از همين طريق نيز به مغز بر مي گردد . پيغامهايي که از مغز به سمت پايين مي آيند باعث مي شوند که عضلات منقبض شده و در نتيجه بر روي حرکاتي از بدن همچون راه رفتن ، کنترل صورت گيرد . پيغامهايي که از پايين به بالا و به سمت مغز مي روند حامل حس هايي مانند لمس و درد مي باشند.
 

نخاع

يک دسته از بافت عصبي که اصطلاحا به آن طناب نخاعي گفته مي شود ، از طريق مجرا يا کانالي که در داخل مهره ها وجود دارد ، از مغز به سمت پايين مي آيد . ريشه های عصبي از طناب نخاعي خارج شده و مسافتي کوتاه در کانال را طي مي کنند ، سپس از هر سمت مهره (چپ و راست) يک عصب خارج مي شود تا قسمت مربوط به خودش (تنه ، دستها و يا پاها) را عصب رساني کند .
آسيب هاي پشت

اين حقيقت که طناب نخاعي حامل پيغامهايي است که به سمت بقيه بدن رفته و از آنجا هم برمي گردد ، بدين معني است که در صو.رت آسيب رسيدن به آن ، اين ارتباط ممکن است صدمه ديده و مي تواند منجر به از دست دادن يا تغيير حس ، ايجاد درد و ضعف حرکتي شود . اين همان اتفاقي است که بدنبال يک تصادف شديد بروز کرده و منجر به فلج شدن افراد مي گردد . تعداد دستها يا پاهايي که در اين موارد فلج مي شوند بستگي به محل آسيب طناب نخاعي دارد . اگر صدمه به طناب نخاعي در ناحيه گردن رخ دهد ، فلج و از دست دادن حس ميتواند هم در دستها و هم در پاها ايجاد شود. با اينحال اگر آسيب در طناب نخاعي در قسمتهاي پايين تر سينه اي يا کمری رخ دهد ( در زير سطح بازوها) ، فقط عضلات پاها دچار مشکل خواهند شد . در اکثر مشکلات پشت بدن ، اعصابي که از طناب نخاعي خارج مي شوند آسيب مي بينند اما خود طناب نخاعي معمولا کمتر آسيب مي بينند.
در اثر صدمات مستقيم به ليگمانها ، تاندونها ، مفصلها و ساير ساختمانهايي که در مهره يا اطراف آن قرار دارد ، درد مي تواند فقط در همان قسمت پشت ايجاد گردد ، اما به علت اينکه همان اعصابي که اين بافتها را عصب رساني مي کنند همچنين پا ها را نيز از نظر عصبي تغذيه مي نمايند ، بيماران ممکن است در پاهايشان هم درد ايجاد شود و آنها اينطور فکر کنند که مشکل اصلي درپاها است ، در حاليکه علت اصلي را بايد در مهره هاي کمري جستجو نمود .
بعلاوه ، ممکن است فشار وارد آمده بر روي اعصاب ، همچنين توليد درد ، تغيير در حس و ضعف عضلات پاها نمايد .
واضح است که پشت انسان داراي ساختمان پيچيده ای است . وقتي صدمه ای وارد مي شود، به دلايل مختلفي پشت درد ميتواند رخ دهد . براي اينکه در هر فردي ببينيم که علت اين دردها چه چيزی مي باشند ، بررسي ها و آزمايشهاي دقيقي لازم است انجام شود . خوشبختانه اکثر حملات پشت درد يا کمر درد ، بدون اينکه نيازی به بررسي های بيشتری باشد ، بهبود مي يابند . بنابراين بطور کلي براي پيدا کردن علت واقعي بروز درد ، نيازي به انجام آزمايشها و بررسي های پيچيده وجود ندارد . با اينحال وقتي علايم خيلي شديد بوده و به مدت زيادی طول بکشند ، پيدا کردن علت بروز آنها اهميت ويژه ای دارد . در اين موارد بايد آزمايشات و معاينات دقيقي بعمل آيد .